60-70 yıl önce Osmanlıca meraklısı bir Edebiyat öğretmeni, öğrencilerden,
sürekli Osmanlıca konuşmalarını, sorulara Osmanlıca cevap vermelerini istiyormuş.
Soğuk bir kış günü öğretmen sınıfın ortasında dolaşarak ders anlatıyormuş.
Bir ara yanan sobaya arkasını dönmüş ve sobadan sıçrayan kıvılcım eteğini tutuşturmuş.
Parmak kaldırıp söz isteyen öğrenci ;
**Efendim, arka cenahızdaki sobanın derunundaki parçe-i nardan kopan bir şerare şahsınız istikametine tevcihlenerek eteğinize sirayet etmiş ve dahi mabadınıza intikal etmek üzre revan olmaktadır.
Öğretmen, öğrenciyi anlayıncaya kadar geçen sürede arkasında artan ısının etkisiyle panikler ve ;
**Evlâdım, ne uzatıyorsun şuna GÖTÜN YANIYOR desene ....
