1910 yılında 2. Enternasyonal Kadın Konferansı'nda kabul edilmesiyle birlikte dünya genelinde "Dünya Emekçi Kadınlar Günü" olarak kutlanmaya başlanan 8 Mart; aradan geçen yıllarda bir kutlama değil, mücadele gününe dönüşmüştür.
Kapitalist sömürü çarkı ve beslendiği gerici zihniyet; toplumsal çöküşün faturasını en çok kadınlara kesmektedir. Güvencesiz çalışma koşulları, iki aşamalı sömürü, eşitsiz ücret politikaları ve her gün tırmanan kadına yönelik şiddetle, kadın yaşamının tüm alanlarını kuşatmış durumdadır.
Bu 8 Mart'ı daha birkaç gün önce, 2 Mart'ta görev yaptığı okulda katledilen meslektaşımız Fatma Nur Çelik'in içimizde bıraktığı acı ve öfkeyle karşılıyoruz. Fatma Nur öğretmenimizin katledilmesi anlık bir öfke veya bireysel bir suç değil; kadınlara yönelik sıradanlaşan şiddetin ve öğretmenlere yönelik itibarsızlaştırma politikalarının direkt sonucudur. "Can güvenliğimiz yok" çığlıklarını duymazdan gelenler, risk raporlarını sumen altı edenler, okullarımızı liyakatsizliğe, kadınları güvensizliğe mahkûm edenler bu cinayetlerin asıl failidir.
Eğitim İş Bandırma
