Çıkıyordu gece sessizce evden
Ne dur diyen vardi nede erken git,
Geriye bakmadan yürüyor erken
Ne kal diyen vardi nede evde yat.
Gidiyordu menzil belli etmeden.
Aile yoksundu us düşünceden
Hepsi yaşıyorlar adeta gel git
Biri bakıyor tül bir pencereden,
Soruyor nereye hem mütereddit,
Duymadi yaşlıydı uzak menzilden
Gece kar yağıyor, hafif inceden,
Vermiyordu bunca yiğide geçit,
Yağan kar önceki kara geceden
Yoruldu gözleri, ariyor binit,
Olsaydı ederdi temin önceden.
Kulağı kabardı hafif inceden,
Durdu bakti resmi giyimli zabit,
Yürüyor arkaya hemde bakmadan,
Meraktan soruyor nereye yigit,
Evden kovulduğu belli etmeden.
Yolcu yolundaydı yürüdü birden
Edenler olmalı kos kocaman it,
Dedi yalnızlığım benim ezelden,
Kar tipiye hasret, çevirdi şedit
Dedi ben kalamam uzak menzilden .
Yolcu! menzil nere, anladı halden,
Kenarı taslarla çevrili lahit,
Ne işin var burda yaşamak varken
Dar ettiler oldum herkese ifrit.
Agliyordu yiğit veda ederken.
Faydasi olamaz nankör kediden,
Hem fitne ficurdan olmaz hiç mürit,
Düşünün mahşeri hemde şimdiden
Selimiyi asla üzmeyin müfit,
Artık size fayda yok kör Necibe'den.
20.05.2022 03.00 Sefil Selimi ( Ömer Kılıç )