5. Ordu için Batı Anadolu ile Dersaadet arasında gidip gelen yolcuların, taşınan malların doğal geçiş istasyonu olan Bandırma’ya gönderilen çavdar, arpa, pamuk, mısır darısı, kepek, zeytinyağı, sabunluk yağ, sabun, bakla gibi çeşitli iaşe maddeleri, cepheye denizyoluyla ve kağnılarla ulaştırılıyordu.
Çanakkale Boğazı’nın derinliklerinden geçen İngiliz, Fransız ve Avustralya denizaltıları Marmara denizinde dolaşarak, ikmal yapan, cepheye asker götüren, hastanelere yaralı taşıyan vapurları batırıyorlardı.
Bu bakımdan Bandırma limanı sürekli tehlike altındaydı. Kapıdağ köyleri ve Marmara adalarındaki Rumlar gökyüzündeki ay gibi, hep parlak ve güzel tarafını gösterdikleri yüzlerinin artık karanlık tarafını görmeye başlamıştık.
Barış günlerinde çeşitli mallar sattıkları komşularını, savaşla birlikte hemen satmaya başladılar. Düşman denizaltılarını karanlık koylarda ağırlıyorlar, yelkenlileri ile erzak ve yakıt taşıyorlar, istihbarat verip, hedef gösteriyorlardı. Ama hayalleri uzun sürmedi. Çanakkale’nin heyecanla bir an önce geçilmesini beklerlerken, savaş süresince başka bölgelere sevk edileceklerini öğrendiler.
Balkanlardaki katliamdan kurtularak gelen göçmenler, Bandırma’da, Erdek’te Perama’da ve bölgedeki diğer köylerde yaşayan Rumlarda huzur bırakmıyordu. 5 Mayıs 1915 Bandırma’dan kalkan Doğan Vapuru 700 yolcu ile İstanbul’a giderken, bir İngiliz denizaltısının ihtarda bulunmadan attığı torpil vapura isabet etmedi.
(**) T.C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü, Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı Yayın No: 73 Sh:101-102 “12 Mayıs 1915’te İttihad vapuru Bandırma'da yük alırken, ihtarda bulunulmadan atılan torpil hedefe isabet etmeyip rıhtım duvarına çarptı.” (*) Osmanlı Ordu-yı Hümâyûnu Başkumandanlığı Vekâleti Şube: 2 Numara: 14146/3762 Hariciye Nezâret-i Celîlesi'ne
