Babam
Toprak ve ter
Kokardı
X X X
Gözlerinde
Hep sevgi ışıldardı
Ağaç sevgisi
Çiçek sevgisi, toprak sevgisi
İnsan sevgisi…
X X X
Bir Makedon türküsü
Ağaç ağaç
Zeytinin bolluğunda
Mutluluğun türküsünü
Ben
Babamdan işittim
X X X
Ne varsa küfesinde
Bahçe dönüşü akşamleyin
Paylaşırdı
Komşularla
Ben
Paylaşmanın güzelliğini
Babamdan öğrendim
X X X
Sekiz köşeli şapkası
Bir de kocaman
Beyaz mendili vardı
Öpüp kokladığım şimdi…
X X X
Kızdığını görmedim
Bağırıp çağırdığını hiç
Kucakladığını da bilmiyorum
Öptüğünü de
Gözleriyle severdi bizi
Biliyordum
X X X
Yorgun öldü babam
Toprak ve ter
Kokardı
Karacaovalı Bekir’di
Adı
O benim babamdı
