Herkes biraz deli…
Herkesin bir deliliği var…
Etrafımızın bir starın, bir başkanın, bir düşüncenin, bir hayvanın, bir nesnenin…
Delisine dönüşmüş insanlarla dolu.
Bir sürü deli…
Kimi Mick Jagger delisi, kimi Tarkan, kimi Madonna…
Kimi bir diktatör delisi, kimi tutturmuş liberalizm diye, kimi bir mezhebin kör delisi, kimi kedi-köpek delisi, kimi dövmelerin zırzır delisi…
Ortalık deli kaynıyor.
X X X
Televizyon delisi dolu.
Evlendirme programlarının delileri baş sırada.
Hele bir Survivor programı var, aman Allah!
Dizi üstüne dizi, her dizinin ayrı delisi var.
BU DELİLER TOPLUMUNDA
HİÇ AKILLI İNSAN GÖRMEDİM.
X X X
Güzel de anlaşıyor deliler…
Hırsızlıkmış, hukuksuzlukmuş, cinayetlermiş, kadın-çocuk cinayetleriymiş, acılar ve ağıtlar almış başını gitmiş, sönen ocaklarmış, faşizmmiş, dinsel yobazlık ve sapkınlıklarmış. Hiçbir “mış” bu delileri ilgilendirmiyor.
DELİLER, BU KENDİLERİNE ÖZGÜ DÜNYADA ÇOK MUTLUYMUŞLAR.
KÖR-SAĞIR-DİLSİZ YAŞAYIP GİDİYORLARMIŞ DELİLER.
X X X
Delinin biri bana soruyor:
“Sen de deli misin?”
“Evet” diyorum, “kitap delisiyim.”
