George ORWELL’in kitabı.
Anlatayım.
Bir çiftlikte ve çiftlikte hayvanlar vardır. İnekten, tavuktan, attan, koyundan domuza…
Çiftlik sahibi, çok acımasız biridir. Hayvanları karın tokluğuna çalıştırır, kendisi yatağında uyku çekermiş. Günler, aylar, yıllar böyle geçer. Bir gün çiftlik hayvanları, domuzlar önderliğinde gizli toplantı yapmışlar, bu acımasız düzeni değiştirmenin yolunu aramışlar.
“ÖLESİYE ÇALIŞIYORUZ AMA KARNIMIZ DOYMUYOR, ŞURAYA BAKIN, BAZI ARKADAŞLARIMIZ Bİ DERİ, Bİ KEMİK KALDI” demiş, domuzun biri.
Hayvanlar, bir sabah karanlığında baş kaldırıp çiftlik yönetimini ele geçirirler. Çiftlik sahibin çiftlikten kovarlar. ÇALIŞMA GÖREV ve DÜZENİ KURARLAR. HER HAYVAN ARTIK GÜCÜNE, BİLGİSİNE ve YETENEĞİNE GÖRE ÇALIŞACAK, ÜRETECEK ve ONA GÖRE PAY ALIP, BESLENECEKTİR.
İşler yolundadır.
Herkesin karnı toktur.
Gel zaman git zaman.
Çalışıp didinen hayvanlar, hayatlarının yine eskiye döndüğünü, karınlarını zor doyurduklarını görürler.
Oysa yönetici olarak seçtikleri DOMUZLARIN az çalışıp çok yediklerini, işten kaytardıklarını görürler.
Domuzlar ve yanlarına aldıkları yardımcılarının karınlarını tıka basa doyuruyor ve çalışıyorlardı.
Hayvanlar bir araya gelip, toplanıp, bu düzenin nedenini sorduklarında baş yönetici DOMUZ, şöyle der:
“BÜTÜN HAYVANLAR EŞİTTİR AMA DOMUZLAR DAHA EŞİT.”
X X X
Düzenin adı ne olursa olsun…
İster kapitalist, ister sosyalist.
İnsanın ahlak düzeni, o düzenin yaşam koşullarına uygun olmalı. İnsan yapısı, o düzenin kurallarına göre şekillenir. Sosyalist düzenin insan ahlak düzeni, düzeyi de sosyalist ahlak olmalıdır.
Sosyalist çalışma(üretim düzeni) düzeninde herkes bilgi-yetenek-güç ve özveri düzeyinde üretme ve paylaşıma katılmalıdır. HİÇBİR PARTİLİ ve YÖNETİCİ, HİÇBİR İŞÇİ ve EMEKÇİDEN ÜSTÜN DEĞİLDİR. Özgürlük, eşitlik, kardeşlik ancak üretimin değerinde ve paylaşımında vardır.
DOMUZLAR da üretici ve emekçidir ve HİÇBİR DOMUZUN bir başka domuza üstünlüğü yoktur.
