O güzel insandı.
Onlar güzel insanlardı.
Yalan söylemeyi bilmezlerdi.
Hiç küfür etmezlerdi.
Kandırmayı bilmezlerdi.
El açmazlardı.
Bel bükmezlerdi.
Kimsenin malına, mülküne el uzatmazlardı.
Namazında niyazında insanlardı.
Kimsenin dinine, imanına karışmazlardı.
İşinde gücünde insanlardı.
O hep üretirdi.
Yoldaşı topraktı.
Toprağı, ağacı, bitkileri, tüm hayvanları severdi.
İnsanları severdi.
Yüreğinde sevgi ve saygıdan başka duyguya yer yoktu.
Derler ya, Allahlık adamlardı.
O benim babamdı.
Dillerinden şükür düşmezdi.
Herkese selam verirlerdi.
Paylaşmayı severlerdi.
Elinde, bahçesinde, küfesinde ne varsa paylaşırlardı.
Almasını beceremez, verirken utanırlardı.
O benim babamdı.
Onlar güzel insanlardı.
X X X
Onlara kapitalizmin virüsü bulaşmadı.
Kapitalizmin hırsız, ahlaksız, doymaz, yalancı, sahtekâr, bencil, dinsiz, ahlaksız virüsü bulaşmadı.
ONLAR GÜZEL İNSANLARDI.
O GÜZEL İNSANLAR, O GÜZEL ATLARA BİNİP, O YARATAN, VAR EDEN TOPRAĞIN SICAK KUCAĞINDA UYUMAYA GİTTİLER.
Onlar cennetteler.
Onlar cennete gittiler.
O benim babamdı.
Onlar güzel insanlardı.
