“Bugün Kudüs’te Nietzche’nin deyişiyle sadece Tanrı ölmedi. İnsan ve insanlık da öldü. Allah adına öldürülen insanlıktır, insandır” der Adonis.
Bu nasıl kutsallık?
Bu nasıl din anlayışı?
Bu nasıl insanlık?
X X X
Ve şöyle haykırıyor, Adonis.
“YETER GÖK ADINA YERYÜZÜNÜ KATLETTİĞİMİZ…”
İnsanlık, bu güzel insanın çığlığını ne zaman duyacak acaba?
X X X
Ben bir HİÇ’im.
Ama içinde bütün dünyanın gizemini taşıyan bir HİÇ.
X X X
Yoksul ve aç insanları aldatmak, onları sömürmek, onları acı ve ölüme terk etmek en büyük ahlaksızlıktır.
X X X
Beynim bir orkestra.
İçinde davullar, kemanlar, arp, tambur, flütler, viyolenseller…
Elimde baget, orkestramı ben yönetiyorum.
Benim eserimi çalıyor, sadece benim.
X X X
Ben içimdeki her şeyi söylüyorum.
Bildiğim her şeyi.
Ne var bunda?
Sen de söyle bildiğin her şeyi.
Belki yeni bir şey öğrenirim, ne dersin?
