Sen, ben ve demokrasi
Demokrasi, senin bana, benim sana, hepimizin hepimize her anlamda, sevgi, saygı hoşgörü, sorumluluk, paylaşma duygusuyla yaklaşabildiğimiz toplumsal yönetim anlayışıdır. Böyle bir yaşam şekli, özlendiği, arandığı, istendiği içindir ki, demokrasi insanın ideal yönetim şekli olagelmiştir.
XXX
Alman Dışişleri Bakanı Frank Walter Steinmeier şöyle diyor: ?Demokrasi, sorumluluk yüklenmeyi ve demokratların sahip çıkmasını gerektirir.? Faşizme, oligarşik yapılanmaya, demokrasi düşmanlarına karşı, demokratik duruş, ilk önce o ülkenin aydınlarının görevidir. Toplumun demokrasinin nimetleriyle beslenmesi görevi, tüm sivil toplum örgütlerine, meslek kuruluşlarına, vakıf ve sendikalara, partilere, aydınlara düşer. Demokrasinin besin kaynağı bunlardır çünkü. Halkı suçlamak,? halk demokrasiye sahip çıkmıyor? demek ki aydın zavallılığıdır, tüm aydınların ve kuruluşların demokratik görevden kaçması, korkaklığı, sorumsuzluğudur ancak. Her yönetim halktan aldığı vergilerle ayakta durur, yönetim erkini sürdürür. Demokrasilerde halk, sistemi yürüten parayı ödediği gibi, bu paraların nasıl harcandığı, kime-niçin verildiğini bilmek ister, bilmelidir. Bu o halkın en doğal hakkıdır. Zaten halk bu hakkını bilmiyor ve kullanmıyorsa, o halk henüz demokratik kültür ve geleneğe sahip değil demektir.
Böylesine bir burjuva demokrasisi de henüz çok az ülkede yürürlüktedir. Bu alışkanlık ve sorumluluğun kazanılması da ancak aydınların sorumluluğu ile kazanılır. Halkını tanımayan, güvenmeyen, yetersiz bulan aydın sorumsuzluğu demokrasiyi besleyebilir mi?
XXX
Sen benden sorumlusun.
Ben de senden.
Hepimiz hepimizden, sorumluyuz.
?Bana ne, diyen bir düşünce sistemi demokrasinin onmaz düşmanıdır?.
Ben böyle düşünüyorum.
Ya sen?
