Uçurtmamı rüzgar yırttı dostlarım
Gelin duvağından kopan bir rüzgar
Bu rüzgar yüzünden bulutlar yarım
Bu rüzgar yüzünden bana olanlar
X X X
O ceviz dalları, o asma, o dut
Gül gül, mektup mektup büyüyen umut...
Yangından yangına arta kalmış tut
Muhabbet sürermiş bir rüzgar kadar
X X X
İyi ki bilmiyor kalabalıklar
Yağmura bakmayı cam arkasından
İnsandan insana şükür ki fark var
Birine cennetse, birine zindan
İyi ki bilmiyor kalabalıklar
X X X
Zeytin ağacının karanlığıdır
Elimdeki elma ile başlayan
Bir yakut yüzükte aydınlanan sır
Sıcak ve minnacık yüzündeki kan
Zeytin ağacının karanlığıdır
X X X
Ellerinden belli olur kadın
X X X
Akşamları gelir incir kuşları
Konarlar bahçemin incirlerine
Kiminin rengi ak, kiminin sarı
Ah, beni vursalar bir kuş yerine!
Akşamları gelir incir kuşları.
X X X
Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa
Henüz dinlemedin benden türküler
Benim aşkım uymaz öyle her saza
En güzel şarkıyı bir kurşun söyler...
Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa.
X X X
Bir lamba yanıyor, hafif ve sarı
Açıyor elini göğe bir kadın
Uzuyor, uzuyor altın saçları
Uğrunda ölünen güzel kızların
Mona Rosa - Sezai Karakoç
