İnsanlık nereye gidiyor beyler,
Herkes ceplerini düşünür olmuş,
Zengin fakirlerle gönül mü eyler,
Menfaat yoluna döşenir olmuş.
Kalmış mı fakiri düşünen zatlar,
Zenginin aklında parayla katlar,
İnsanlarda artık kalmadı tatlar,
Çalışmaya herkes üşenir olmuş.
Elinde telefon vermez ki selam,
Lal olmuş dilleri etmez ki kelam,
Sıkıntılar çoktur bitmez ki gülem,
Dertlerle birlikte yaşanır olmuş.
Kudurmuştan beter olmuş yiyenler,
Sorsan ben kul hakkı yemem diyenler
Urbayı fantazi gibi giyenler,
Duymak için Kaflar kaşınır olmuş.
Akrabayı yolda görse tanımaz,
Bahaneyle küsse adını anmaz,
Ölse de günlerce başkaca yanmaz,
Beleşçi mahşere taşınır olmuş.
Yeter Sefil dertler bizide bozar,
Parasız gezenler kendini üzer,
El sahilde garip omuzda gezer
Salda azrail’e yanaşır olmuş,
14.03.2025 Aşık Sefil Selimi (Ömer Kılıç
