Gecenin karanlığını sever
yoksullar.
Bir de köpekler.
X X X
Sapsarı kumda midye kabukları,
yosunlar taşlara vurmuş.
X X X
BU KENT
ANAM AVRADIM BENİM.
X
Doğa da uymuş insanlara,
horul horul uyuyor.
X X X
Gece erken çöker yukarı mahalleye
X X X
Ah işsizlik!
İki elim iki yakanda.
X X X
Sabrım içine sığmıyor yoksulluk
X X X
Kayığın içine uzanmış gece.
Güneş çekiyor başörtüsünü kentin.
İhtiyar abdest alıyor şadırvanda.
X X X
İlaçla boğuluyor doğa.
Toprak ağlamaklı, otlar ölgün.
X X X
Ölümü oyalamaktır işim.
X X X
Olmayan adaleti aradı hep insanlar.
olmayan özgürlüğü.
Olmayan eşitliği.
X X X
Çoğalıyor acı, merhamet yetim kalıyor
X X X
Ne kadar vahşidir yoksul için
soğuk kış günleri.
X X X
İnsanları sevdiğim için sevdim
bu kenti.
X X X
Poyrazı öptüm, denizin mavisiyle.
X X X
Gözlerim takılıyor
ıhlamur kokulu kıza.
