Ailenin küçük çocuğu yatmadan önce dua okur, babası da onu izlermiş. Bir akşam çocuk yine dua okuyor:
?Allah´ım, annemi, babamı, kardeşlerimi, dedemi, ninemi, teyzemi koru.?
Adam, çocuğun dayısını söylemediğini fark etmiş ama üzerinde durmamış.
Sabah bir haber: Dayı ölmüş!
Üç-beş gün sonra çocuk yine duada? Bu kez de teyzeyi atlamış? Sabah ilk haber: Teyze ölmüş!
Aradan zaman geçmiş. Baba yine kapının eşiğinde çocuğu dinliyor. Bu kez adı geçmeyen kendisi?
Adamı almış bir korku? Kimin adı geçmese, hakkın rahmetine kavuşuyor.
Babanın gözüne bütün gece uyku girmemiş.
Sabah bakmış, hâlâ hayatta.
?Ulan küçük çocuğun duasına mı kaldık? Salaklık bende!? demiş.
İnmiş kahvaltıya?
Aa, o ne? Karısının yüzünden düşen bin parça! Gözler ıslak ıslak?
?Hanım, ne oldu yahu? Bu ne hal?? demiş.
Kadın, üzgün bir sesle yanıtlamış:
?Daha ne olacak? Bizim sütçü Şakir efendi ölmüş? Ona üzüldüm!?
