Adam, komadadır. Gözleri nemli, kısık sesiyle eşine bakar ve konuşmaya başlar:
“İlk işten kovulduğum zaman yanımdaydın. İflas ettiğim gün oradaydın. Vurulduğum zaman gözümü ilk açtığımda seni gördüm. Trafik kazası geçirdiğimde hastanede başucumdaydın…”
Eşi, takdir edilmenin mutluluğu içindedir, tabii ki…
Adam, konuşmasını sürdürmüş:
“Şimdi komadayım, yine başucumdasın. Sonunda anladım ama çok geç oldu. Yahu, sen ne uğursuz kadınsın!”
