Okudukça bilgi açlığı arttı. İyi bir kitapsever oldum. Şimdi kitaplığımda bir araya getirmeye çalıştığım yüzlerce kitap. Uğraşıp duruyorum işte. Ama başucu kitaplarım var ki, hep göz atıp duruyorum. Ah, o Montaigne “Denemeler”i…
X X X
Odam değişmeyecek.
Masam perişan…
Ortalık yazılmayı bekleyen yazı notlarıyla dolu.
Bilgisayarım parmaklarımın sırrını bekliyor. Nereden başlasam. Bilincim yazı başlıkları ile dolu.
Yazmazsam, ne yapacağımı bilmiyorum. Bilincimi boşaltmalıyım.
X X X
Okumak ve yazmak…
Başka işim yok.
Bir karış toprağım, bir dikili ağacım yok.
Kitaplarım ve ben.
Yazının kutsallığına yaşamımı sürdürüyorum işte.
X X X
Yazmak, benim için yemek yemek, dolaşmak, uyumak, kitap okumak gibi sıradan bir uğraş…
X X X
Hele emekli olduktan, dünya işlerinden sıyrıldıktan sonra…Kitap dünyasının kıyısında gezerken, kitapların tam ortasına düşmek…
Her kitap bana yazı dünyasında bir patika açtı. Yürü, yürüyebildiğin kadar…
Sonu belli olmayan bir düşünce harmanında savrul dur, boş başak gibi.
