Politikacıların uzun konuşmaları meşhurdur. Bu gerçeği kendileri de bilir ama yine de vazgeçemezler.
Bakın, cumhuriyet dönemi şairlerinden Orhan Veli Kanık, ne diyor:
?Neler yapmadık, şu vatan için,
Kimimiz öldük,
Kimimiz nutuk söyledik?
Atasözleri, her ülke için önem taşır.
Bir Çin atasözü, yargıyı şöyle eleştiriyor, ince ince.
?Davacı zengin, davalı fakir ise
Davacının olur kavgalı arsa
Davacı fakir, davalı zengin ise
Davalıda kalır kavgalı arsa
Davacı da davalı da zengin ise
Aradan çekilir, özür diler yargıç
Davacı da davalı da fakir ise
İşte o zaman yerini bulur hak?
Yergi şairi denince halk ozanımız Pir Sultan Abdal, unutulur mu?
Kendisini astıran Sivas Valisi Hızır Paşa´ya, şu dörtlüğü yazmıştı:
?Yürü bre Hızır Paşa
Senin de çarkın kırılır
Güvendiğin padişahın
O da bir gün devrilir?
Halk ozanı Ruhsati de, bakın, zengin-fakir ayırımına nasıl yaklaşmış.
?Zenginin faytonu dağlardan aşar
Züğürt düz ovada yolundan şaşar
Zenginin helvası bal ile pişer
Züğürt helvasına un da bulamaz?
Her şeyi bildiğini sanan, bilgi sahibi olmadan düşünce sahibi olanlar çoktur.
Aziz Nesin´e bırakalım sözü:
?bir kendisi var her şeyi bilen,
başka bilen yok sanıyor
herkes kendini bir bok sanır
ama bu herif,
kendini iki bok sanıyor?
