YAŞLANAN NUFUSA DÖNÜK NELER YAPABİLİRİZ ACABA?

Yıllar önce yaşlanan, yalnız yaşayan bir nüfusa dönük yardımlar konusunda bir makaleyi kaleme alırken o yıllarda 90’lı yaşlarda olan genç bir adamdım ben. Şimdi aradan geçen 20 yılı aşkın süreye rağmen sokakta, hastanelerde, yollarda, bankamatik sıralarında, belediye ve devlete ait ödeme noktaları dahil bir çok alanda görebildiğimiz fotoğraflara baktığımızda her gün biraz daha artan yaşlı nüfusumuza ait sorunların devam ettiğini hatta daha da arttığını söyleyebilirim.

    Örneğin dün tedavi için Bandırma devlet hastanesindeydim. O çok soğuk gün içinde ana yol kenarından hastaneye varmaya çalışan ama zorlukla yürüyebilen vatandaşlarımıza baktığımda acaba diyorum bu düşündürücü fotoğrafların azaltılması için neler yapılabilir?

   Bu arada kentlerimizde asansörsüz apartmanlarda oturanlar ile evlerinde yalnız yaşayan yaşlı komşularımıza da el vermemiz gerektiğini düşünüyorum. Özellikle yaşlı ve rahatsızlığı olan vatandaşlarımızın sıkıntısı daha fazla oluyor. Hele hele kendilerine yardımı olabilecek çocuğu olmayan yaşlılarımızdan günlük ekmeğini, suyunu, ilacını dahi temin edemeyip uzun süre birilerini bekleyen komşularımızın sayısında da artışların olduğunu söylüyor bu konuda çalışan, emek veren ÇALIŞKAN MUHTARLARIMIZ.

  Geçmişte de böyle sıkıntılar oluyordu belki ama o tarihlerdeki yaşam tarzlarımız da çok farklıydı bildiğiniz gibi. Apartmanların bu kadar çok olmadığı, komşulukların çok fazla olduğu, selamın ve saygının çok yaygın olmasıyla çevremizde yaşanan her değişimle yakından ilgilenen bir yapımız vardı o eski günlerde.

   Ne yazık ki şimdi çok şey değişiyor, değişmekte. Fazlasıyla yapılan göçler ve yer değiştirmeler nedeniyle eski komşuluklarımız artık kayboluyor. Yabancılaşma nedeniyle sosyalleşme üzerine ilgisizliklerimizin arttığı da bir gerçek. Genel manada baktığımız da herkesin kendi işi ile ilgilendiğini, akşam olunca kapısını kapatarak sokağa ve yakın komşuluklarımızla ilgilenme fırsatını  kaybettiğimizi düşünüyorum

  Ne yapabiliriz konusuna gelince; Ben bu konuda yaklaşık 15 yıl önce yazdığım gibi konunun yerel yöneticilerimizin katkıları ile kurulabilecek bir organizasyonu önermiştim.

  Şöyle ki  ; 

1. Muhtarlıklar, belediyelerce kurulacak bir takip masası ile gönüllü olacak liseli son sınıf öğrencilerinin katkıları ile bir organizasyon başkanlığında kurulacak iki kız ve bir erkek öğrenci timinin işbirliği ile yapılabilecek bir organizasyon düşünüyorum. 
2. Haftanın eğitim günlerinde son ders sonu gönüllü öğrencilerden kurulu timlerin 30 dk.gibi limitli bir sürede muhtarlarımızın belirleyebileceği adreslere belediye de kurulan bir masaya sadece bu görev için temin edilecek bir cep telefonu ile bilgi verilerek adrese çıkılması,
3.  Temin edilecek ev sahibi ihtiyacının sadece yaşamsal olan su, ekmek ve ilaç gibi basit ve her yerde bulunabilecek ihtiyaçlarla sınırlı olması
4. İhtiyaçların maddi bedeli ev sahipleri tarafında karşılanacaktır
5.  İhtiyacın giderilmesi sonrası  yardımcı olan öğrenci tim grubu tarafından belediye’de ki masaya görev tamamlanmıştır raporu üzerine sonlanacağını ve öğrencilerinin evlerine dönebileceğini,
6.  Bu limitli yardımlaşma zamanı süresince belediye içinde mutlaka doğabilecek bir olumsuzluk için hazır zabıta bulundurulması,
7.  Bu çalışmada en önemli nokta  ise ; tim taratında her hangi bir kapı ikaza rağmen açılmıyorsa her hangi bir zorlama kesinlikle yapılmayacak ve hemen bld.  masasına bildirilecektir.    
8.  Cep telefonları internet bağlantılı olamayacak (eski tip diyebiliiz)sadece iletişim için kullanacak şekilde çalışır durumda olmalı.

Böyle bir çalışmanın bence en önemeli tarafının öğrencilerimiz için önemli bir yardımlaşma kavramın geliştirilmesinin yanı sıra onların sosyal yaşamda STK’lar için ciddi bir eğitim çalışması olacağını düşünüyorum.

Sonuç olarak yaşlılar konusunda bir şeyler yapılmalı ama nasıl çok fazla bilgim de yok, umarım iyi şeyler ortaya konulur ve geleceğimize daha iyi hazırlanmış oluruz.

Orjinal Köşe Yazısına Git