Aydın hep çatışır.
Kendisiyle de, toplumuyla da.
Çatışmıyorsa zaten aydın değildir.
X X X
Nerede olursa olsun, hangi ekonomik düzende olursa olsun,
Aydın, hep muhaliftir.
Hep eleştirmelidir aydın.
Sosyalizmin özü, aydına bu sonsuz özgürlüğü ve eleştiri hakkını vermesindedir.
Yoksa sosyalist düzen de var olamaz.
X X X
Her iktidar korkuyla kurulur, korkuyla beslenir, korkuyla sürer.
Aydın, bu korkuya meydan okuyan kimsedir.
Aydın olmak, sorumluluk ve cesaret ister..
X X X
Düşünme ve yazmanın cesaret istediği bir toplumda,
Cahilliğin hükümranlığı vardır.
X X X
ÇOK AZ İNSAN DÜŞÜNÜR.
Birçok insan da, düşünceden korktukları için,
Düşünen insan düşman olurlar.
Ol nedenle aydının pek dostu yoktur.
X X X
ANLAMIYOR.
NASIL ANLASIN Kİ.
OKUMUYOR, DÜŞÜNMÜYOR, SORU SORMUYOR.
AYDINA DA KIZIYOR, KENDİSİ GİBİ OLMADIĞI İÇİN.
X X X
Düşüncenin sonsuz boyutundan
Aydının kendisi bile korkar.
X X X
Düşünce ve kalem insanı olan aydın,
Bu niteliğini egemenlere/iktidara satarsa,
O aydın, kendi var olma gücünü yitirir.
Artık o ne insandır ne de aydın.
X X X
BİR ÜLKEYİ AYDINLARIN ANITLARI
YÜCELTİR.