İlhan İrem’i 67 yaşında kaybettik.
Gençlik yıllarımın unutulmaz şarkıcısıydı, İlhan İrem.
O yıllarda Cem Karaca’yı, Barış Manço’yu, Aziz Azmet’in solistliğindeki Moğolları, Mavi Işıklar topluluğunu ve diğer sesleri de dinlerdik ama İlhan İrem’in tarzı çok farklıydı.
“Türk Hafif Müziği” ismi verilen tarzın ortalığı kasıp kavurduğu o yıllarda İlhan İrem’in yumuşak sesi, romantizmi en iyi şekilde yansıtan içten yorumu hepimizi çok etkilerdi.
İrem’in birçok şarkısını ezbere bilirdik. “Yazık Oldu Yarınlara”, “Boş Ver Arkadaş”, “Anlasana”, “Konuşamıyorum”, “Sensiz de Yaşanıyor” şarkıları dilimizden hiç düşmezdi.
Bestelerini başka şarkıcılara vermemesi, sadece kendisinin seslendirmesi ayrı bir gizem oluştururdu. Şarkılarının tüm sözlerini kendisi yazmıştı, biri dışında. O da Nazım Hikmet’in, “Hoş geldin Kadınım” isimli şiirinden bestelediği “Hoş Geldin” şarkısıydı.
Gençlik yıllarımın efsane sesi, kadife sesli İlhan İrem… Işıklar içinde yat. Seni unutmayacağız.
Aynı “Konuşamıyorum” şarkısındaki gibi…
KONUŞAMIYORUM
“Sazlıklardan havalanan
Bir ördek gibi sesin
Ürkek şaşkın kararsız
Duyuyorum
Ve sen bir gökkuşağı kadar
Güzelsin
Rengârenk ve az sonra gidecek
Görüyorum
Ve ben yağmurlar altında
Bir yolcu
Islak yorgun tutkulu
Yürüyorum
Sensiz ben yolumu bulamam
Haykırmak istiyorum
Konuşamıyorum
Konuşamıyorum
Konuşamıyorum
Konuşursam gözyaşlarım beni boğacak
Biliyorum
Duyuyorum
Görüyorum
Konuşamıyorum
Bu ayrılık akşamında
Sen sustuğuma bakma
Konuşmaya gücüm yok
Beni anla
Sensiz ben yolumu bulamam
Haykırmak istiyorum
Konuşamıyorum
Konuşamıyorum
Konuşamıyorum
Konuşamıyorum
Konuşamıyorum
Konuşamıyorum
Konuşursam gözyaşlarım beni boğacak
Biliyorum
Duyuyorum
Görüyorum
Konuşamıyorum”