Derler ya, ağrıyan yerdedir canın,
Bir kere, yatağa düşmeli insan...
Görmeli ahiret ne kadar yakın
O zaman anlarsın kimmiş dostların..
İlk defa korkarsın yarınsızlıktan,
Bir güne dört mevsim sığsın istersin
Çocukluk günlerin gelir aklına,
Zamana dersin ki, dur biraz daha...
Ama, ne zaman durur ne rüzgâr susar
Kumda ki izleri dalgalar yutar...
Kalemler nedense maziyi yazar,
Gönülde ki pınar, hep yarına akar...
Ağrılar olmasın, canda bedende
Yatağa düşmeden bil o mahşeri...
Kazan gönülleri, gelmeden o yakın
Seni o güne, dostlar uğurlasın...
AHMET BATU