Adam, tiyatroya gitmişti. Yer gösteren çocuğun peşine takıldı. Oldukça gerilerdeydi, biletindeki numara. Oturmadan, yer gösteren çocuğun kulağına eğildi. “Bu polisiye bir oyun. Ben polisiye oyunları çok severim. Böyle oyunları mümkün olduğu kadar önden seyretmek gerekir ki, ayrıntıları göresin, izlerken sen de adım adım çözesin. Beni önlerde bir yere oturtursan, sana iyi bir bahşiş veririm” diye fısıldadı.
Işıkçı çocuk, adamı götürdü, en ön sırada bir koltuğa oturttu. Adam, elindeki 1 lirayı çocuğun avucuna bıraktı.
Çocuk, paraya baktı, baktı. Adamın kulağına eğildi ve fısıldadı:
“Katil uşak!”
FIKRA DEĞİL GERÇEK
Erzurım'da şehirlerarası sefer yapan bir yolcu otobüsünde muavin horlayan yolcuyu insanları rahatsız ettiği gerekçesiyle uyandırır. Ancak adam tekrar uyur ve horlamaya devam eder. Bunun üzerine muavin sinirlenir ve adamla tartışmaya başlar, tartışma büyüyünce muavin adamı otobüsten indirmeye karar verir. Sinirlenen adam muavini bir güzel döver, otobüs şoförü müdahale edince şoför de dayaktan payını alır. Yedek şoför de gelir, adam onu da dövdükten sonra otobüsten iner, inerken de boksör olduğunu söyler.
Aynı muavin, başka birgün yine bir yolculuk esnasında yolculardan birinin horladığını duyar ve yolcuyu kibar bir şekilde uyandırdıktan sonra sorar;
-Gardaş boksör misen?
-Hayır...
-Karateci misen?
-Hayır...
-Tekvandocu misen?
-hayır...
-Kungfucu misen?
Adam şaşırır ve yine hayır der.
Bunun üzerine muavin şaşkınlıkla sorar;
"Peki gardaş, neyine güvenip horlirsen?"