Bektaşi’nin biri yağmurlu bir günde hana gelip oda istemiş. “Yerim yok” demiş hancı, “Ama genişçe bir odam var. Orada üç şeyh kalıyor. Sorayım, razı olurlarsa seni de o odaya alalım…”
Şeyhlere sorulmuş, üçü de razı olmuşlar. Akşam yemekler yenmiş, hancı ortaya küçük bir tepsi baklava getirmiş, bizim Bektaşi tepsiye uzanınca şeyhler, tepsiyi önünden çekmişler. “Bu gece istişareye yatalım, en hayırlı olayı hanginiz hisseder ve yaşarsa baklavayı o yesin” demişler.
Sabah kalkmışlar.
Birinci şeyh, gece Kâbe’ye gittim, dualar ettim, en hayırlı olayı ben yaşadım” demiş.
İkinci şeyh, “Gökyüzüne çıktım, meleklerle namaz kıldım, beni yeryüzüne indirdiler. En hayırlı şey benimki oluyor” demiş.
Üçüncü şeyh, “Ben arş-ı alaya çıktım, namaz kıldım, dua ettim, dolayısıyla en hayırlı olay benimki” demiş.
Üçü birden dönüp Bektaşi’ye, “Sen ne yaşadın, onu anlat!” demişler.
“Mübarek hocalar” diye söze başlamış, Bektaşi. “Gece uyandım, tabii ki yataklarınız bomboş. Malum hepiniz bir yerlere gitmişsiniz. Bunlar artık dönmez diye çektim baklava tepsisini önüme, güzelce yedim ve yattım!”