Üç rahibe ölüp cennetin kapısına gidince görevli melek onları karşılamış, “Hepiniz, hayatlarınızı Tanrı’ya adadığınız için geri dönmenize ve istediğiniz hayatı yaşamanıza izin verilmiştir” demiş.
Çok sevinen birinci rahibe, “Ben Kraliçe Elizabeth’in sarayının bahçesinde dolaşmak ve orada yaşamak istiyorum” diye atılmış. “Tabii” diye not almış melek.
İkinci rahibe, “Ben, Amelia Earhart gibi Atlantik Okyanusu’nu uçakla geçtikten sonra halk tarafından alkışlarla karşılanmayı arzu ediyorum” diye heyecanlanmış.
“Sorun değil.”
Üçüncü rahibe, sırıtarak, “Ben, Banu Ceylan’a ne yapıldıysa bire bir aynısını isterim” demiş.
“Banu Ceylan? Üzgünüm ama kim o? Türkücü mü, sanatçı mı? Ben onu çıkaramadım” demiş melek, meraklı bir yüz ifadesiyle.
Rahibe, arkasına sakladığı bir gazeteyi çıkarıp kıkırdayarak manşeti işaret etmiş.
Melek, gazeteyi eline almış, başlığı okuduktan sonra, “Yahu, Banu Ceylan’ı nereden uydurdun?” demiş, gülerek. “30 gün hiç durmaksızın 500 adamın döşedikleri şey Bakü-Ceyhan boru hattı!”